out of concept

madem ki kişisel, madem ki ıvır zıvır o halde belli bir tarza sahip olması gerekmiyor diye düşünmeye başladım. eh popülist kaygıları da yok bu blogcuğun. bundan sonrası daha da bilinmez artık. kusar mısın, kusturur musun...
bakalım.
türlü türlü
ıvır zıvır olacak burda.
eh biraz kişisel evet.
ama o kadacık hakkımız olsun.
dünyada sadece kendimize ait, gerçek bile olmayan bir alan.
bunu haketmiyor muyuz?
bilmiyorum.
gerçekten.
sustum.

kaza

28 temmuz cuma günü işle ilgili fotoğraf çekmek için anadolu yakasına geçtik. dönüşte tam da köprü üzerinde zincirleme bir kazada zincirin son halkası olduk. şanslıyız ki bize bir şey olmadı. bir süre trafiğe kapatılan köprü işte böyle bir fotoğrafı mümkün kıldı. kazanın şokuyla tekniğe çok dikkat edemedim gerçi ama boş bir boğaz köprüsü fotoğrafını paylaşayım istedim.

klozet

bu alandan bahsediyorum.midem bulandığında geliyorum.böğürüp gidiyorum.az önce farkettim, saolsun farkettirdi(o); hep aynı şeyleri kusuyorum.başka şeyler denemenin zamanı geldi...

"enjoy the silence!"

hayat:

gelişine vurabilme sanatıdır.sanırım.
o halde:
"hit me baby one more time!"

sun of a bitch!

kelime oyunları da yetmeyecek o'na ışık vermeye.ufff.ne yapmalı?

umutlar uyku hapıysa?

o halde battık.uyuyoruz.hem de hareket halinde!
"on yüz milyon baloncuk" yetmeyecek kurtarmaya.hoş, onlara sahip olsak da "ask for more!" diyeceğiz. biri gelip "hayatın tadı"nı anlatacak sonra.işte de o da tatsız gelince...
gazlı soru işaretleriyle havaya uçacağız. birileri "likit hayat şişesini" salladıkça tedirgin olacağız. korkmayalım, neyse ki uyku haplarımız yanımızda...

you better stop!

mani

sende ışık görmüyorum!!!

life is liquid!

güç illüzyonu! - güneş tutulması

güneş ellerimde!
ve birazdan ölecek...

yardım edebilir miyim?

tepki

coca cola tadında hayatın tatsız tarafı

elimdeki teneke kutu ruhuma yapışmaya başladı.alarm!

does system really recovered from the serious error?

o meleği bıçakladın istemeden de olsa. kanatları kanıyordur şimdi; rüyasında senin silüetlerine çarpıp uyuyamıyordur. kanı aktıkça biliyorum - lanet olsun- senin de için acıyordur...
bense "paradoksu yaşam biçimi haline getirmeye cesaret edebilenler için büyük bir alkış!" istemekten başka bir şey yapamıyorum.

son

ayrılırken kolonlarına sarılıp ağlamadım. .tuvaletini son kez ziyaret ederken de içim pek acımadı doğrusu. koridorlarında son kez afiş panılarına bakarken de cız etmedi içim. sen bir binaydın sonuçta. içinde ne saçmalıklar gördüm ve ne güzellikler. işte o güzel anları hatırladım şimdi. benden aldıklarını ve bana kattıklarını. onca samimiyetsiz ilşki ve bir avuç sağlam insan. bir avuç omuzuna yaslanabilceğim, arkamı dönebileceğim, sabahlara kadar konuşabileceğim insan. bir avuş dediysem lafın gelişi; aslında o kadar azlardı ki... iyi ki de azdılar.onlar sayesinde sıradan hissetmedim kendimi; hepsi de ayrı tuhaftı. "o bir avuçtan az" insanla hayatımın dörtte birini paylaştım. haftalar, aylar boyu; bitmemecesine. "ve hayat her şey yolundayken, dur dedi artık"... ve bitti. beynimde koridorlardan, kantinden, dersliklerden kolajlar kaldı. beni ben yapan parçların bir kısmı bu kadrajlarda yaşandı. iyiydi, kötüydü, depresifti, deliydi, amaçlı- amaçsız...
onlarcasına çevirdim gözlerimi koridorlarında; hepsi ayrı dünyaydı. kimisi anlamadı beni, bazılarına da ben dokunamadım.her neyse.bugün...son günün akşamında hafızamı yokladım, bu koridorlardan bana kalan duyguyu tanımlamaya çalıştım. tanımı yoktu karman çormandı; tıpkı hayatım gibi. ama sevdim. herşeyiyle sevdim bu zamanları.
sevgili okulum.saol!
her şey için.

savunma mekanizmalarımı yeni yağladım

naif kuyularımdan giremeyeceksin artık; hepsinin üstünü alçıyla kapattım.
yok girmeye zorlarsan kendini, alçının üzerinde zıplaman gerekecek ve belki de düşeceksin içime.

kendine yetebilmek, ambulans gelene kadar hayatta kalabilmektir.

ambulansın gelişini gurur meselesi yapmaya gerek var mı?

self confidence is being tested...%67 completed..!!system has been recovered from a very serious error!!

sonuçlardan çok süreçlerden keyif alanlar için büyük bir alkış istiyorum...